อุทัยธานี แบบอันซีน(มั้ง) 2008 (3)

วันสุดท้ายแล้ว ปรกติเราจะอยู่ที่โรงแรมถึงเวลาเช็คเอาท์เลย เพื่อจะได้กลิ้งเกลือกในห้องให้ได้คุ้มที่สุด แฮ่มๆ คราวนี้ก็อีกเช่นกัน นอนกลิ้ง ดูทีวี อืด จนเวลาเช็คเอาท์ แล้วค่อยลงมาเช็คเอาท์และนั่งเล่นที่ล็อบบี้ เมื่อคืนนอนหลับสบายและยาววมาก นอนสี่ทุ่ม ตื่นเก้าโมงเช้า 555 ได้นอนเยอะๆแบบที่ตื่นมาสดชื่นๆนี่ แฮปปี้ที่ซู้ด แล้วก็อืดๆถืดๆ กว่าจะแซะตัวเองลงไปทานข้าวเช้าได้ ตอนเช้าน้องอี้เขาเดินไปขอพนักงานให้เปิดดูทุกห้องเลย แล้วก็ถ่ายรูปมาฝากกัน ลงให้บางอันละกันเพราะว่ารูปเยอะมากกก ทั้งสองเช้าที่นี่ ฟ้าใส แดดดี ห้องอาหาร Skylight ที่เราฝากท้องไว้ทั้งหมด ๔ มื้อถ้วน สามารถขึ้นไปทางข้างบนดาดฟ้าห้องอาหารได้ด้วย แต่ตอนนี้แดดร้อนเกิ๊น น่าจะมีร่มสักหน่อยก็ยังดีอะน้อ บันได และแสงเงา โต๊ะทานข้าว เมนู มีสามเซ็ตให้เลือก โดยส่วนตัวบริการยังบกพร่อง ตรงที่ถ้าไม่บอกว่าจะเอาชาหรือกาแฟ ก็จะไม่ถาม แล้วก็ไม่ยกอะไรมาให้เลย ผลไม้วันที่สองก็ต้องทวง แต่น้ำส้มกับนมสดนี่ไม่เคยพลาดไม่แจก เราทำหน้าที่เหมานมสดจากทั้งของกิ๊กและน้องอี้ เพราะไม่ยอมดื่มด้วยกันทั้งคู่ วันสุดท้าย เราขอเป็น ABF เราไม่เอาเบคอนแบบนี้ เขาเลยแถมแฮมมาในจานเราอีกหนึ่งชิ้น อิ่มม ยำไข่เค็มสำหรับคนสั่งเซ็ตข้าวต้มขาว และหมูผัดซีอิ๊ว เราลองไปดูห้องแบบอื่นๆกันบ้างนะ ห้องที่เราอยู่... Continue Reading →

อุทัยธานี แบบอันซีน(มั้ง) 2008 (2)

อุทัยธานี unseen (๒) เมื่อเช้ามาทำงานฝนตก ก็เลยเดินไปซื้ออาหารเช้าที่โอปองแปงใต้ตึกแทน พอซื้อเสร็จ ฝนหยุด เง้อ... รู้สึกเหมือนว่าตอนเช้าร่างกายไม่ค่อยอยากได้อาหารฝรั่งแล้ว รู้สึกว่าหนักท้องเกินไป จะสบายท้องกับอาหารอย่างข้าวต้ม เกาเหลาเลือดหมู มากกว่า เมื่อเด็กๆชอบมากเลยอาหารฝรั่งเนี่ย จะให้ทานกี่มื้อก็ได้ ตรงข้ามกับพวกข้าว ข้าวต้ม ที่ไม่ค่อยอยากทานเท่าไหร่ ร่างกายมันเปลี่ยนแปลงกันได้จริงๆอะเน้อ เริ่มเข้าใจพฤติกรรมการกินของคนรุ่นพ่อรุ่นแม่เรามากขึ้นแล้ว กลับมาที่ทริปกันต่อ สรุปว่าเมื่อคืนเปิดพัดลมแทนที่จะเป็นแอร์ ตื่นมาแดดแยงตาแล้ว แต่อากาศก็ยังเย็นกว่าตอนกลางคืน ทำให้ตอนเช้าหลับต่อได้สบายอีกยาว อาจจะเป็นข้อดีของการทำห้องให้เหมือนถ้ำล่ะมั้ง ไปกินข้าวกลับมา ห้องก็ยังเย็นอยู่เลย แดดส่องฟ้าเป็นสัญญาวันใหม่ พวกเราแจ่มใสเหมือนนกที่ออกจากรัง (ไปหาอะไรกิน) วันนี้โปรแกรมหลวมมาก เพราะกะจะอยู่รีสอร์ทเล่นน้ำและหมกสปาเกลือ เลยว่าจะไปแค่เขาปลาร้า หรือหุบป่าตาดก็พอ เนื่องจากอู้บวกอืด (พี่หมีเป็นหลัก) ในตอนเช้า กว่าจะออกจากรีสอร์ทก็ปาเข้าไปจะเที่ยง ก็เลยว่าจะไปหาอะไรทานแถวๆหุบป่าตาด เราออกเดินทางจากเส้น 4008 ที่ไม่มีระบุในแผนที่อันนี้ แต่มันคือเส้นสักเส้นหนึ่งที่อยู่มุมซ้ายล่างนี่แหละ ขึ้นไปเส้น 3011 สู่ตัวเมืองบ้านไร่ แล้วใช้เส้น 3282 ขึ้นไปเรื่อยๆๆๆๆ จนไปเจอแยกเส้น 3438 ถ้าเลี้ยวซ้ายก็จะไปลานสัก ไปห้วยขาแข้ง ถ้าเลี้ยวขวาไปสักพัก... Continue Reading →

อุทัยธานี แบบอันซีน(มั้ง) 2008 (1)

อุทัยธานี unseen (๑) พักจากเรื่องยามศึกเรารบ ยามสงบเราตบกันเองไว้ก่อนแล้วกันนะ มาว่ากันด้วยเรื่องทริปดีกว่า ทริปนี้เป็นทริปที่ตื่นเต้นล่วงหน้าหลายสัปดาห์อยู่ อยากไปมากๆเพราะรู้สึกว่าเป็นอะไรที่ unseen ไม่เคยนึกถึงว่าจะน่าเที่ยว พอแม่เราไปเบิกทางมาก่อนแล้วเอารูปวัดท่าซุงมาให้ดู ก็ตั้งเป้าไว้เลยว่า จะไปบ้างงงงงงงง แปลกไหม อุทัยธานี นะเนี่ย ไม่ใช่เชียงใหม่ ภูเก็ต หัวหิน อะไรงี้ แล้วแบบว่า เอ้ย มีที่น่าไปหลายที่เลยอ้ะ ไม่พลาดๆๆๆ จะว่าไปแล้ว เวลาก่อนไปเที่ยวต่างจังหวัดในปีนี้ ก็จะมีความรู้สึกใจจดจ่อ ตื่นเต้นที่จะได้ไปเสมอๆ (ครั้งนี้มากกว่าปรกติเพราะรู้สึกเป็นประสบการณ์แปลกใหม่ ไปยุโรป โมรอคโค ไรงี้ ยังไม่ตื่นเต้นเท่านี้เลย - -'') ก็ไม่ใช่ว่าเบื่องานมากๆ อะไรงี้นะ งานก็ปรกติของมันดี ก็ไม่รู้มันเหมือนกันว่า ทำไมปีนี้ตื่นเต้นที่จะได้ไปเที่ยวอะไรมากมาย ว่าแต่ ปีนี้ยังไม่มีโอกาส export ส่งตัวเองออกนอกประเทศ เหมือนปีที่ผ่านๆมาเลยนะเนี่ย เสียสถิติหมด ^^'' (ได้ยินเสียงแว่วๆมาว่า แล้วปีที่แล้วแกไปมากี่ประเทศยะ) น้องมิดหมีเดี้ยง งวดนี้เลยแบกไปหนักเปล่า เลยต้องอาศัยรูปจากน้องมะเมื่อม P5100 สัญชาติ Nikon... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑