Tibet Trip 2007 (3)

Bluesky at my Armreach - ทัวร์หลังคาโลก วันที่ ๕ ลาซา Lha Sa - เฉิงตู Cheng Du เมื่อคืนนอนดีกว่าเมื่อคืนก่อน อากาศเย็นกว่าด้วย และเป็นคืนแรกที่ได้สระผมอาบน้ำครบคอร์ส สบายตัวมากกกกกกกกกกกก ไม่ต้องใส่หมวกอำพรางหัวมันๆแย้ววว เห็นหลายๆคน รวมถึงคนที่บ้าน ไม่กล้ามาเมืองจีนเพราะว่ากลัวลำบาก จริงๆแล้ว เนี่ย มันก็ลำบากจริงๆแหละ 555 แต่ถ้าเปลี่ยนมุมมองที่เห็นว่ามันลำบาก เป็นลุยโลดเนี่ย มันก็สนุกใช่ย่อยนะ แล้วมันเป็นความสนุกที่ถ้าอายุเยอะแล้วจะสนุกอย่างนี้ยากแล้วด้วย และการที่ได้ไปในสถานที่ที่แตกต่างกับความเป็นอยู่ปรกติเรามากๆนั้น อีกนัยหนึ่งก็เป็นการที่เราได้มีโอกาสเปลี่ยนจุดยืน เปลี่ยนมุมมอง ให้ได้ไปอยู่มุมมองที่คนอื่นเห็นบ้าง ถึงจะไม่ได้เรียนรู้ในแบบที่พูดออกมาเป็นประโยคๆได้ ก็ทำให้พัฒนา View Point และ Logic ในระดับจิตใต้สำนึกอยู่เหมือนกัน แล้วการมาทัวร์ปรกติก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เห็นในทัวร์คราวนี้ คือถ้าตัดคำว่าไม่สมราคาออกไป มันก็พาเราไปลุยธรรมดาๆนี่แหละ เราก็ยังสนุกตามที่เที่ยวเป็นปรกติ เราแค่มีเอกสารให้ครบ เลือกทัวร์ดีๆ แล้วก็กล้าโวยหน่อย (หรือเอาเพื่อนขี้โวยไปด้วย) แค่นั้นก็พอ และถึงจะไปทัวร์ ก็ควรจะเตรียมตัวสำหรับตัวเองให้พร้อม ยังไงตนก็เป็นที่พึ่งแห่งตนเสมอ บางคนเห็นไกด์อย่างกับเป็นทาสรับใช้... Continue Reading →

Tibet Trip 2007 (1)

Bluesky at my Armreach - ทัวร์หลังคาโลก ลาซา ธิเบต วันที่ ๑ Bangkok - Cheng Du, China นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราได้มาแผ่นดินธิเบต แต่ไม่ใช่มาเยือนในนามของการเยือนหลังคาโลก เมื่อตุลาคมปีที่แล้วเราได้รู้จักธิเบตในดินแดนน้ำมหัศจรรย์อย่างจิ่วไจ้โกว และหวงหลง ซึ่งเป็นแค่เสี้ยวเดียวของธิเบต และมีความดังที่เป็นเอกลักษณ์แยกออกมาจากตัวธิเบตเอง กลับไปดูได้วันที่ ๖ - ๑๓ ตุลาคม ๒๕๔๙ ในคราวนี้ เราจะไปธิเบต เพื่อดูความเป็นธิเบต อย่างที่มันได้สมญาว่า "หลังคาโลก" 10 นาฬิกา 45 นาที เที่ยวบินที่ TG618 ก็บินสู่เฉิงตู Cheng Du พร้อมกับลูกเรือที่บริการได้อย่างประทับใจ และมีหัวใจบริการกว่าทุกๆครั้ง   การเดินทางทางอากาศสองชั่วโมงครึ่งวันนี้ จบด้วยการ Landing ที่ไม่ค่อยจะราบเรียบเท่าไหร่ แต่ถ้ารวมกับบริการที่ดีแล้ว ให้อภัยได้ เมื่อเรามาถึงสนามบินเฉิงตู ไกด์ก็ให้เราช่วยหิ้วบุหรี่ซะงั้น ไปทัวร์มาหลายสิบเที่ยวแล้วไม่เคยมีไกด์ให้หิ้วของให้ รู้สึกแปลกๆนิดนึงแต่ก็ไม่อะไร เราก็เริ่มออกเดินทางไปที่ศาลเจ้าเล่าปี่กันเลย โปรแกรมเที่ยววันนี้จะซ้ำกับทริปที่มาปีที่แล้ว ก็เลยไม่มีอะไรเท่าไหร่นัก... Continue Reading →

Gui Lin กุ้ยหลิน 2010 (3)

กุ้ยหลินอีกแล้ว (3) หน้าสุดท้าย พาไปเข้าถ้ำกัน กุ้ยหลินเป็นพื้นที่ที่มีภูเขาหินปูนเต็มไปหมด ถึงไม่แปลกที่จะมีถ้ำเล็กน้อยใหญ่โตมากกว่าพันแห่ง แต่จริงๆเที่ยวได้กันอยู่ประมาณสี่สิบถ้ำ และเที่ยวจริงๆอยู่ไม่ถึงสิบถ้ำ ซึ่งเราก็โอเคนะ อะไรเยอะไปมันก็เฝือ จำไม่ได้ด้วยว่าไปไหนมามั่ง วันนี้เราไปถ้ำเงินกัน ถ้ำเงินถือว่าเป็นถ้ำที่ใหญ่และสวย โดยจะเด่นที่สวยมากกว่า ทางเข้าถ้ำที่ยังคุ้นเคยอยู่ ไฮไลท์ของถ้ำเงิน เรื่องถ้ำนี่ ต้องยกให้กุ้ยหลินจริงๆนะ แล้วก็ได้ทานกับข้าวพื้นถิ่นแถวนั้น พักหม่ำๆ มาที่นี่ พลาดไม่ได้ก็คือ เผือกคริสตัลนี่แหละ (จำชื่อผิดปะหว่า?) มันก็คือเผือก ราดน้ำตาลร้อนๆ หอมหวานไม่เบาเลย เมืองไทยก็มีทานอยู่ไม่กี่ที่มั้ง แล้วก็ไปที่ถ้ำขลุ่ยอ้อกัน ซึ่งก็สวยไปอีกแบบ ถ้ำเงินจะสวยแบบอลังการมากกว่า ส่วนถ้ำขลุ่ยอ้อ ก็น่ารักน่าใช้สอย ออกมาร้อนตับแตก เราก็ต้องมาดับร้อนกันด้วย ของโปรดที่มาเมืองจีนทีไรก็ต้องหม่ำ ไอติมถั่วเขียวนั่นเอง แล้วเราก็มาเที่ยวเขางวงช้าง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของกุ้ยหลิน นี่ก็ไม่มาไม่ได้เหมือนกัน มุมบังคับ ถ้าไม่ถ่ายเรียนไม่จบเก็บไม่ครบหน่วยกิต แล้วก็ไปถ้ำคืนไข่มุก ที่ต้องมาเก็บหน่วยกิตเหมือนกัน ตรงนี้เป็นหินที่มีช่องว่างไม่แตะพื้น แต่ไม่ใช่เกิดจากธรรมชาติ แต่เป็นเพราะว่าตอนนั้นพวกกองทัพมาเล่นลับมีดหรืออะไรไม่รู้ ทำให้หินมหึมานี่ ขาดเป็นสองท่อนได้ แล้วเขาก็ว่ากันว่า ถ้าสอดมือเข้าไปแล้วติด(หรือไม่ติดฟะ? จำไม่ได้) จะสอบจอหงวนได้ อะเย้ (ดีใจทำไม?)... Continue Reading →

Gui Lin กุ้ยหลิน 2010 (2)

กุ้ยหลินอีกแล้ว (2) เมื่อวาน ฉี่หลายตัน คนจีนเขาเรียกโรงแรม เชอราตัน อย่างนี้ จริงๆนะ และพอเรารู้ปั๊บ เราก็จำฝังหัวเลย ทีนี้ เห็นเชอราตันที่ไหน ก็นึกเป็นชื่อ ฉี่หลายตัน ก่อนทุกที คนมาเที่ยวกุ้ยหลิน ก็มักจะเที่ยวอยู่สามรูปแบบ นั่นคือ ถ้ำ น้ำ และ ชนเผ่า จริงๆเมื่อวานนี้เป็นที่เที่ยวแบบข้อใดไม่เข้าพวก แต่ก็ต้องไป ไม่ไปเหมือนมาไม่ถึง วันนี้ จะพาไปลงเรือกัน แต่ก่อนลงเรือ เขาก็พาไปที่ๆเขาเรียกว่า เมืองลับแล กันก่อน ประมาณว่าเป็นเมืองจำลองให้ดูชนเผ่าแถวนั้นว่าเขาแต่งตัวยังไง อะไรเงี้ย อารมณ์ประมาณตลาดน้ำสี่ภาค ก็ไม่ค่อยอินเท่าไหร่ ไปเที่ยวกุ้ยหลินคราวนี้ เหมือนหนีร้อนไปพึ่งร้อนกว่า เมืองไทยว่าร้อนแล้ว เมืองจีนยังร้อนได้อีก แดดแจ๋เปรี้ยงๆด้วย แต่จริงๆเราชอบนะ ดีกว่าเที่ยวแล้วฝนตกก็ละกัน อะ ไปดูรูปที่เมืองลับแลกันดีกว่า นักท่องเที่ยว มารับลูกจ้วง ที่สตาฟจะโยนให้ ลูกจ้วงนี้มีที่มา ที่อาจจะยังไม่เคยเล่าในทริปที่แล้ว(มั้ง) มีลักษณะเป็นลูกผ้าแล้วมีพู่ไหมห้อยๆเหมือนในรูปข้างบนนี้แหละ ไซส์เล็กบ้างใหญ่บ้าง มีตำนานมาว่า มีหญิงสาวซ้วยสวยอยู่คนนึง รักกับไอหนุ่มบ้านเดียวกัน ทีนี้... Continue Reading →

Gui Lin กุ้ยหลิน 2010 (1)

กุ้ยหลินอีกแล้ว (1) มาเป็นรูปมากกว่าคำบรรยายละกัน บรรยายไม่ไหว ไม่งั้นไม่ได้ขึ้นซะที เอาเป็นว่า อยากรู้เรื่องกุ้ยหลิน ให้ไปหาอ่านได้ในทริปที่แล้ว : -D ทริปนี้ไปกับวีคเอนด์ทัวร์ บริษัทธุรกิจครอบครัวของกระต่ายป่า หัวหน้าทัวร์คือคุณสุชัย ถึงจะร้อนเหงื่อแตกตลอดทริป แต่ก็จัด/บริการได้น่าประทับใจมาก ใครจะซื้อทัวร์เมืองจีน วีคเอนด์ทัวร์ก็เป็นตัวเลือกหนึ่งที่น่าสนใจนะจ๊ะ (จริงๆนะ ไม่ได้ช่วยหลิงขายของโดยยังไม่ทันพิสูจน์นะ อิอิ) แต่อย่างไรก็ตาม คุณภาพของทัวร์ ไม่ได้อยู่ที่ยี่ห้อบริษัททัวร์อย่างเดียว ถ้าคุณจ่ายแค่ 3 แต่หวังจะได้ 10 มันก็เป็นไปไม่ได้เช่นกัน หลังๆมา เวลาบิน เราค่อนข้าง prefer การบินไทยนะ ด้วยอะไรหลายๆอย่าง ตอนเด็กๆจะออกไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ แต่เดี๋ยวนี้ รู้สึกว่า ส่วนใหญ่แล้ว ขึ้นการบินไทยแล้วรู้สึกดีอะ มาคราวนี้ต้องแวะกวางโจวก่อน เพราะการบินไทย และบางกอกแอร์เวย์ ต่างงดเที่ยวบินตรงแล้ว และยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเปิดรูทอีก ก็ต้องเสียเวลากันหน่อย คณะเราก็ไม่ทำอะไร นอกจากไหนๆมากวางโจวแล้ว ก็ไปถ่ายรูปตรงที่ๆถ้าไม่มา เขา(ใคร?)ว่า ไม่ถึงกวางโจว ที่กวางโจว เราพักกันที่ ฉี่หลายตัน หรือ เชอราตันนั่นเอง... Continue Reading →

Gui Lin กุ้ยหลิน 2007 (3)

Gui Lin กุ้ยหลิน วันที่ ๔ ถ้ำฝงหยู(ถ้ำปลา) - ถ้ำเงิน - หยางซั่ว เมื่อคืนนอนตอนตีหนึ่ง แต่โชคดีที่วันนี้ตื่นเจ็ดโมงได้ แม้ว่าจะรู้สึกนอนไม่ค่อยสบายก็เหอะ อาหารเช้า มีแต่แป้ง ไม่รู้จะกินอะไรเหมือนกัน แต่ปรกติอาหารเช้าก็ไม่ค่อยได้กินอยู่แล้ว ลาแล้ว โรงแรมอะไรหว่า จำชื่อไม่ได้ แล้วเราก็เดินไปถ้ำปลาที่อยู่ติดกับโรงแรมกัน เข้าถ้ำกัน เข้าไปในถ้ำแล้ว จะมีหินงอกที่มีชื่อเสียงอันหนึ่ง มีลักษณะเป็นเสาเรียวๆสูงๆอย่างที่เห็น เดินไปตามทางเดิน หินงอกที่นี่ขยันกว่าหินย้อยนะเนี่ย อะ หินย้อยน้อยใจ ย้อยให้ดูใหญ่เลย แล้วก็เดินต่อไป เพดานถ้ำสูงทีเดียว แต่ตรงส่วนนี้จะเป็นส่วนห้องโถงที่มีความใหญ่โตมโหฬารมากๆๆๆๆๆ เพดานข้างบนเนี่ย เห็นในรูปดูใกล้แต่จริงๆมันสูงเป็นตึกสิบชั้นเลย แล้วตรงที่เรายืนมันก็ลึกลงไปอีกเป็นความลึกเท่าตึกเป็นสิบชั้นเช่นกัน ใหญ่มวากกกกกกกกก จากตรงที่ยืนมองขึ้นไปด้านบนด้านที่เดินบันไดลงมา พอออกมาจากโถงมโหฬารนั่นก็เดินผ่านเข้าไปห้องแคบๆ เดินๆไปก็จะมีทางน้ำในถ้ำด้วย จริงๆแล้วถ้ำนี้สามารถล่องเรือชมได้เหมือนกัน แต่วันที่ไประดับน้ำขึ้นสูง จึงไม่ทำให้ล่องเรือได้ตลอดสาย มีร้านกาแฟอยู่กลางถ้ำด้วยง่า ออกมารอนั่งรถไฟเล่นๆ ก็เจอแมวแม้วแมว ทริปเราขาดรูปแมวไม่ได้เลย นั่งรถไฟดีกั่ว แล้วรถไฟรางเดียวก็คลานเอื่อยๆมาปล่อยเราลงตรงสะพานนึง ที่มีวิวเช่นนี้   มองกลับไปที่สถานีรถไฟ ข้ามสะพานมาหม่ำแห้วที่อาม่านั่งขายอยู่ อร่อยดี ชิ้นโต... Continue Reading →

Gui Lin กุ้ยหลิน 2007 (2)

Gui Lin กุ้ยหลิน วันที่ ๓ กุ้ยหลิน - ถ้ำผู่โป - หยางซั่ว - ลี่ผู่ เมื่อคืนนอนตอนตีหนึ่ง วันนี้จริงๆสูตรคือ 6-7-8 แต่ตอน 5.45 Fire Alarm ที่ Hallway ของโรงแรมมันดันร้องขึ้นมาไม่หยุด ก็เลยต้องลุกขึ้นมาดูว่ามีอะไร ก็ไม่เห็นจะมีควันมีอะไร ก็เลยลุกขึ้นมาแต่งตัวกันไว้ก่อน แล้วก็ออกไปดูอีกที ก็ยังไม่เลิกร้อง แล้วก็ไม่มีใครออกมาดูด้วย (หรือว่าวิ่งลงไปกันหมดแล้ว? ไม่น่า ไม่ได้ยินเสียงเลยนะ) ก็เลยโทรลงไปที่ operator ซึ่งคงรับอยู่อีกหลายสาย ถึงตอนนี้เราก็ไม่เข้าใจว่ามีไฟไหม้อะไรแล้วหรอก สนแต่ว่า เมื่อไหร่ Fault Alarm นี่มันจะหยุดร้องสักทีฟะ ลงมาทานมื้อเช้าที่ปรกติก็ทานไม่ค่อยลง ซุปไข่หวานอีกแล้ว แต่วันนี้มาแบบมีเก๋ากี้ด้วย เลยไม่รู้ว่า ตั้งใจ หรือ ตามใจ คนทำ เอิ๊ก บ๊ายบายโรงแรมกุ้ยหลินพลาซ่า แล้วล้อก็เริ่มหมุนเพื่อไปยังถ้ำผู่ปอ หรือที่เรียกกันว่าถ้ำคืนไข่มุก ถนนหนทาง ระหว่างทาง ไกด์ก็เล่าเรื่องของปลอมในเมืองจีนให้ฟังต่อ... Continue Reading →

Gui Lin กุ้ยหลิน 2007 (1)

บางกอก - กุ้ยหลิน การเดินทาง เสน่ห์ของมันอีกอย่างหนึ่งที่นึกได้ก็คือ การที่เหมือนเกิดใหม่ ไปในเมืองที่ไม่มีใครรู้จัก เราก็ไม่รู้จักใคร เดินมอง สังเกตคนบ้านเมืองสิ่งแวดล้อม อย่างที่เด็กน้อยๆเริ่มสำรวจโลก แล้วทุกอย่างรอบตัวก็ดูน่าสนใจขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง เมื่อคืนนั่งปั่นงานมาราธอนจนเกือบหกโมงเช้า แล้วตื่นมาสิบโมงยัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋า หาข้าวเช้ากิน แล้วนั่งปั่นงานหัวฟูต่อจนถึงบ่ายโมงครึ่ง จึงต้องเลิกทำเพราะเดี๋ยวตกเครื่อง ได้แค่ไหนต้องเอาแค่นั้น ได้ขนาดนี้ก็มหัศจรรย์จะแย่อยู่แล้ว -"- ป่าป๊าผู้ใจดีก็ขับไปส่งที่สนามบิน โดยแวะเอาเอกสารให้พี่หมีแถวๆออฟฟิศก่อน จากนั้น รถอวบๆคันหนึ่ง ก็วิ่งทะลวงพื้นถนนสีเทาๆ โลดแล่นไปใต้ท้องฟ้าสีฟ้าๆ เข้าสู่สุวรรณภูมิในเวลาไม่กี่นาที ทุกครั้งที่เราเดินทาง คนที่บ้านไม่หายแปลกใจสักทีที่เรามีสัมภาระน้อยชิ้นเหลือเกิน เคล็ดลับในการ Travel Light ส่วนตัวก็คือ สิ่งที่อยากเอาไป ไม่ต้องเอาไป นอกจากกระเป๋าจะโล่งมากๆ และของสิ่งนั้นไม่มีน้ำหนักมากเท่าไหร่ สิ่งที่จำเป็น เอาไปเท่าที่จำเป็น อะไรใส่ซ้ำได้ ก็ใส่ซ้ำ ไม่ต้องแฟชั่นจ๋ามาก เพราะหน้าเหยเกตอนแบกกระเป๋าหนักๆดูไม่จืดยิ่งไปกว่าคอสตูมเรียบง่าย หลังๆมานี่ กระเป๋าหิ้วขึ้นเครื่อง ที่มีทั้งคอมทั้งกล้อง หนักกว่ากระเป๋าโหลดใต้ท้องเครื่องซะอีก ดันไปเร็ว ไม่มีอะไรทำ ก็เลยไปซื้อโอเด้งที่ Family Mart ที่พี่หมีอยากกิน มากินเผื่อพี่หมี ไม้ละ... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑