Cat Cafe คาเฟ่แมว แถวเมียงดง

ใครที่ไปเกาหลี ก็ย่อมต้องไปบูชาเครื่องสำอางเกาหลีกันแถวเมียงดง ถ้าไม่ซื้อให้ตัวเอง ซื้อมาขายต่อ ก็ต้องได้รับออเดอร์จากคนแนวหลัง (แถวๆในบ้านหรือในออฟฟิศ) เป็นเรื่องปรกติไปเสียแล้ว สำหรับบางคน ที่พลอยติดร่างแหกลุ่มช้อป โดยที่ตัวเองก็ไม่ได้มีออเดอร์ และไม่ได้อยากซื้ออะไร แต่...แล้วจะให้ทำอะไรดีล่ะ ในเมื่อมันก็มีแต่ร้านค้าๆๆเท่านั้น จะให้นั่งรอคนช้อปอยู่ที่ร้านคริสปี้ครีม เฉยๆ ก็เบื่อ จะให้กินอะไรอีก ถึงแถวเมียงดงจะมีอะไรอร่อยๆกินเยอะเลย แต่ดันอัดมาซะเต็มที่กับอาหารที่ทัวร์เลี้ยงแล้วนี่ ตายละ เวลาช้อปของคนอื่น มันคือเวลาอันแสนน่าเบื่อของเราแท้ๆ เราจะบอกว่า ถ้าคุณเจอเหตุการณ์อย่างด้านบน และเป็นคนรักแมวด้วย แถวเมียงดง ก็มีแคทคาเฟ่ หรือคาเฟ่แมว ที่จะทำให้เวลารอคนอื่นช้อป เป็นเวลาที่ช่างหฤหรรษ์ และผ่านไปไวจริงจริง ร้านนี้ไปไม่ยาก พออยู่ในเมียงดงแล้ว หาร้าน Skin Food ที่อยู่บนถนนเส้นหลักให้เจอ (ง่ายมาก) เจอ Skin Food แล้ว ให้วิ่งไปอยู่หน้าร้าน แล้วหันหลังให้ร้าน (หรือจะเข้าไปช้อปสักหน่อย?) จากนั้น เดินตามถนนไปทางด้านขวา ผ่านซอยแรกทางด้านขวาไปก่อน พอถึงซอยที่สองด้านขวา (ซอยใหญ่เหมือนกัน) ก็ให้เลี้ยวขวาเข้าซอยไป บางทีก็จะมีมาสค็อตแมวอยู่ตรงปากซอยให้รู้ว่า ซอยนี้แหละๆ เลี้ยวขวาเข้าซอยไปไม่นาน ก็จะเจอป้ายที่มีรูปแมวอยู่ทางด้านซ้ายมือ... Continue Reading →

Hokkaido in 2009 (6)

เช้าสุดท้ายนี้ เราจะไปที่ Historical Village กัน ด้านหน้ากำลังซ่อมอยู่พอดี ชอบจริงๆ สนามหญ้าที่มีดอกเหลืองๆเต็มไปหมดนี่ เลยต้องขอนอกเรื่องสักนิดนึง ^^ Historical Village of Hokkaido เป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งขนาดใหญ่ เปิดให้เข้าชมเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ.1983 เพื่อให้ผู้คนได้ศึกษาการสร้างอาคารแบบเก่า และแสดงถึงชีวิตความเป็นอยู่บางส่วนในฮอกไกโดเมื่อสมัยก่อน อาคารเก่าประมาณ 60 แบบ สมัยเมจิ และไทโช ได้ถูกบูรณะและประกอบขึ้นใหม่ในบริเวณพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ และพิพิธภัณฑ์ก็ได้ถูกแบ่งเป็นโซนต่างๆเช่น โซนเมือง โซนชาวประมง โซนฟาร์ม และโซนภูเขา ด้วยความที่มันกว้างมาก และทัวร์มีเวลาให้ดูนิดเดียวเพราะต้องไปขึ้นเครื่องตอนบ่าย ทำให้ออกอาการเซ็ง เพราะชอบที่นี่มากๆ แต่ดั๊น มีเวลาให้ดูแค่ชั่วโมงเดียว เคืองๆ ต้องหาเรื่องกลับมาใหม่ซะแล้ว สรุปว่าเราได้เดินแต่โซนเมือง แถมยังเดินไม่หมดอีกต่างหาก แต่ก็ได้รูปมาพอประมาณล่ะนะ ดูกันต่อเลยดีกว่า พอเดินออกมาแล้ว ตรงทางออกก็มีเหล่าคณะโอบ้าจัง โอยี่ซัง มาทำโปสการ์ดทำมือแจกฟรี แล้วเราเป็นโรคแพ้กับงานอะไรอย่างนี้มั้ง ต้องปรี่ไปให้ความสนใจ แล้วก็เอากลับมาเป็นที่ระลึกฝากเพื่อนๆจนได้ ปลื้มๆ ประเทศเราจะมีสักกี่คนที่มีความภูมิใจในงานของตัวเอง ถึงจะเป็นงานเล็กๆน้อยๆก็เถอะ ตัดมาที่มื้อสั่งลากันเลย... Continue Reading →

Hokkaido in 2009 (5)

เช้าวันรองสุดท้าย เราไปที่เมืองเก่า โอตารุ กัน มาชมข้าวเช้ากัน แค่ข้าวต้มกับสาหร่าย ปูฝอย ก็ทำให้เป็นเช้าที่วิเศษได้ กรี๊ดกร๊าด เช้านี้ทานไส้กรอกเพิ่ม เพราะเห็น Dijon Mustard แล้วนึกถึงที่ My Porch อยากทานไส้กรอกจิ้มมัสตาร์ดขึ้นมาทันที แล้วก็ออกเดินทางกัน มาถึงแล้ว โอตารุเป็นเมืองท่าอีกเมืองนึงในฮอกไกโด ห่างจากเมืองซัปโปโรไม่เกินหนึ่งชั่วโมง ทำให้เป็นเมืองท่องเที่ยวสุดสัปดาห์อีกเมืองหนึ่ง ถ้าเป็นบ้านเราก็คงอารมณ์ไปเที่ยวอัมพวา อยุธยา ไรงี้มั้ง มีโอท็อปเป็นเครื่องแก้วสวยๆงามๆ ซึ่งเป็นอะไรที่เราไม่อยากจะซื้อกลับบ้านเลย กลัวแตกซะก่อน มาโอตารุ เลยได้แต่ขนมแทน (ตามแบบฉบับตัวเองจริงๆ) โกดังร้านขนม ร้านด้านซ้ายมือของผู้อ่านคือ Rokkatei ร้านขนมที่เราซื้อขนมหอบหิ้วมาฝากเพื่อนๆ แล้วก็หมดในเวลาอันรวดเร็ว ไฮไลท์ของการมาเมืองนี้ คือ การชอปปิ้ง (เอ่อ ได้ข่าวว่าก็ชอปทั้งทริป) พามาชอปปิ้งของสำคัญของเมืองนี้ คือ กล่องดนตรี และนี่คือหน้าร้านกล่องดนตรีที่เรามานั่นเอง มีนาฬิกาที่พอเข็มยาวชี้เลข 12 มันก็จะมีไอน้ำพ่นๆออกมา ซึ่งเลียนแบบมาจากนาฬิกาอันนึงแถวยุโรป (จำชื่อและประเทศไม่ได้) แต่ที่ชอบกว่ากลับเป็นเสียงเพลงจากนาฬิกาฝั่งตรงข้าม อะ เข้ามาดูกล่องดนตรีกันดีกว่า จะบอกว่า ละลานตามากกกก... Continue Reading →

Hokkaido in 2009 (4)

เดือน7 ฮอกไกโด คือกาละ และเทศะ ที่เหมาะสมจะมาชมธรรมชาติ และทุ่งดอกไม้สวยงาม เมื่อก่อนคนไทยจะมาเที่ยวฮอกไกโดก็ตอนเทศกาลน้ำแข็ง แต่ตอนนี้ หลังจากที่ฟุราโนะมีชื่อเสียงมากขึ้น คนไทยก็เริ่มจะหลั่งไหลมาดูความงามหน้าฝนกันมากขึ้น เราไม่ชอบหรอก เที่ยวหน้าฝนน่ะ แต่ดอกไม้มันออกหน้านี้เยอะสุด มันก็ต้องมาหน้านี้ดิ ใช่ปะ 555 ฝนตกเราก็บ่ยั่น ชอบไอเจ้าฟางที่มาม้วนเป็นกลมๆนี่จัง ทำไมมันเหมือนกันทุกประเทศอย่างนี้ มาถึงที่แรกแล้ว จริงๆที่นี่เป็นที่แถม และฝนกำลังตกอย่างไม่ปราณี บวกกับลมเข้าไปอีก ทำให้อุณหภูมิที่ปรกติชิลๆ กลายเป็นหนาวกระทันหัน ต้องหาเครื่องดื่มร้อนๆมาประคบมือเป็นพัลวันกันเลยทีเดียว ฟาร์มบิเอ ก็เป็นทุ่งดอกไม้ที่หนึ่งที่นิยมแวะกัน ก็มีดอกไม้หลายหลากสีสันดีนะ แต่ดันไปถึงตอนที่ฝนตกหนักที่สุดของวัน ทั้งหนาวทั้งลมแรง ลูกเป็ดทั้งหลาย เลยเลือกอยู่แต่ในร้านชอปปิ้งซะนี่ - -'' ส่วนเราก็ได้ถ่ายรูปมาบ้าง ที่ไม่ได้ถ่ายเยอะ เพราะว่าจะหวังไปถ่ายที่ฟาร์มโทมิตะทีเดียวเลย แต่ยังไงมาแล้ว ก็ต้องรอสักหนึ่งรูปนะ แล้วเราก็ไปกันต่อ ได้แต่ภาวนาว่าให้ฝนน้อยลงกว่านี้อีกสักหน่อยเถิด จะเกิดผล แล้วก็ดูธรรมชาติของฮอกไกโดไปพลางๆ เขียวกันจริงจังมาก มาทุกเฉด ผ่านเมืองเป็นระยะ ทุ่งข้าวบาร์เลย์ที่ลู่ตามลม ที่ฮอกไกโดนี่ปลูกข้าวบาร์เลย์มาก เป็นแหล่งวัตถุดิบผลิตเบียร์ก็ว่าได้ แล้วเราก็แวะทานข้าวกลางวันกัน ซึ่งขอข้ามอาหารกลางวันไปก่อนแล้วรวบยอดตอนท้ายแบบไม่มีปราณีกันเลยทีเดียวนะ ^^ หลังอาหารกลางวัน เราก็ปุเลงๆไปกันต่อ... Continue Reading →

Hokkaido in 2009 (3)

Usuzan Ropeway 北海道有珠山缆车 พอล้อหมุนออกจากโรงแรมแล้ว เราก็มาแวะสถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียงก่อน นั่นคือ ยอดเขา อุสึซัง ซึ่งเราจะได้ชมวิวของเขาโชวะ และได้ไปดูหมีสีน้ำตาลกัน เห็นยอดเขาโชวะอยู่ไม่ไกลแล้ว เขาโชวะยังมีควันจากความร้อนใต้โลกพุ่งขึ้นมาตลอดเวลา Usuzan เป็นภูเขาไฟที่ระเบิดสี่ครั้ง ในรอบ 100 ปีที่ผ่านมา และครั้งที่ระเบิดล่าสุดก็คือปี 2000 นี้เอง อยู่ด้านใต้ของทะเลสาบโทยะ มีเคเบิ้ลคาร์ที่สามารถขึ้นไปด้านบน ดูวิวทะเลสาบโทยะ และเขาโชวะได้ และเดินไปที่บริเวณที่ยังมีควันกรุ่นลอยขึ้นมา ของเขาอุสึ ได้ อะ มาถึงแล้วก็ไปขึ้นเคเบิ้ลคาร์กัน มาแย้วๆ กระเช้าค่อยๆพาเราลอยขึ้นไป พอถึงข้างบน ลูกเป็ดก็ได้เห็นวิวงามๆเช่นนี้ เมื่อกี๊ยังเงยหน้ามองเขาโชวะอยู่เลย ตอนนี้ก้มหน้ามองแล้ว ถ่ายกับป้าย Usuzan Ropeway ปีเฮเซที่ 21 (ก็คือปีนี้อะแหละ) เดือนเจ็ด วันที่เก้า เหตุการณ์หลังจากภาพนี้คือ พี่ชายเรายื่นน้องมิดหมีคืนให้ แต่ดันไปกระแทกกับมิดหมีตัวเก่าที่พี่สะพายอยู่ มิดหมีใหม่ของเราก็เลยหลุดมือ...ตกพื้น...โลกเงียบงันไปสามวิ T-T (กลับมาต้องพาไปหาหมอเลย ตอนอยู่นู่นก็ถ่ายแบบด๋อยๆเท่าที่ทำได้ไปก่อน) แล้วก็เดินขึ้นเขาเพื่อจะลงเขาไปดูตรงที่ยังกรุ่นๆอยู่ของอุสึซัง เราชอบดอกไม้ริมทางเล็กๆน้อยๆอย่างนี้มากกว่าดอกไม้ดอกโตๆนะ มันดูมีชีวิตชีวาดี ชอบๆ เดินขึ้นแฮ่กๆกันเสร็จก็เดินลง... Continue Reading →

Hokkaido in 2009 (2)

ฮอกไกโดทักทายเราด้วยฝนเม็ดใหญ่ๆตั้งแต่ก่อนตื่นนอน ลากยาวไปถึงสายๆ แต่ เราไม่ควรให้ฝนมาเป็นอุปสรรคให้เที่ยวไม่สนุก ใช่ไหมพี่น้องงงง ก่อนออกจากฮาโกะดาเตะ เราแวะตลาดเช้า เมืองฮาโกะดาเตะ 函館朝市 ซึ่งเป็นที่ท่องเที่ยวอีกที่หนึ่ง มีร้านรวงต่างๆ รวมไปถึงแผงตลาดมากมาย ถ้าใครไม่ต้องทานข้าวโรงแรม มาที่ตลาดเช้านี้ จะได้ทานข้าวกับอาหารทะเลสดเวอร์ๆ (จริงๆจะเรียกสดก็ไม่เชิง เพราะบางอย่างมันยังเป็นๆอยู่เลย) รูปอาหารต่างๆที่แปะเอาไว้ ก็น่าทานหลายๆ คออาหารทะเลแบบญี่ปุ่น มาเดินที่ตลาดเช้าอย่างนี้ ก็เหมือนสวรรค์ดีๆนี่เอง เมื่อคืนได้แผนที่เมืองมาจากโรงแรม ทำให้เห็นว่ามีตลาดเช้า ที่ทำเลไม่ห่างจากโรงแรมเลย ตั้งใจไว้ว่า จะรีบตื่นเช้าๆ แล้วหนีแม่ไปตลาดเช้า ก่อนที่ล้อรถบัสจะหมุนไปที่อื่น ปรากฏว่า ฝนตกจั้กๆตั้งแต่เช้า ความตั้งใจก็เลยสลายไปกับน้ำฝน แหะแหะ แต่ไปๆมาๆ ก่อนออกจากเมือง เขาก็พาไปที่นี่จนได้ นึกขอบคุณที่ฝนตก เพราะทำให้เราไม่ต้องเดินมาเอง เอิ๊ก ตลาดเช้าในบริเวณนี้มีหลายส่วน มีทั้งแบบตึกแถวสองข้างทาง แบบตลาดสดบ้านเรา (สะอาดประมาณบริเวณสะอาดๆของตลาดบองมาเช่) แล้วก็ตลาดในตึกแถวที่เปิดไฟสว่างไสว รวมแล้วก็ขายของคล้ายๆกันแหละ ก็ดูละลานตาน่ากินไปหมด มีร้านอาหารด้วยนะ ถ้าไม่ติดว่าเกรงใจแม่ที่จะเสียดายอาหารเช้าที่โรงแรม เราคงมีความสุขที่จะกินอาหารทะเลสดๆตามร้านแบบนี้มากกว่า ตลาดบางส่วนมีเด็กๆมาฝึกงานขายของ เชียร์แขก ซึ่งเห็นแล้วชื่นใจอะ คือ เด็กๆทำตัวให้เป็นประโยชน์ เราไม่เห็นด้วยนะ... Continue Reading →

Hokkaido in 2009 (1)

เรายังจำภาพได้ในเวลานั้น ขณะที่กำลังเดินบนถนนเส้นเล็กๆในเมืองเล็กๆน่ารักอย่างนาริตะ แม้ว่าจะไม่มีแสงอาทิตย์แล้ว และต้องใส่เสื้อกันหนาว ก็ยังรู้สึกสงบ อบอุ่น แทนที่จะเป็นวังเวง อันตราย โลกที่ไหนก็คงไม่ปราศจากอันตรายไปได้ แต่ญี่ปุ่นในความทรงจำของเรา ก็เป็นแบบนั้นเป็นต้นมา ก่อนหน้านั้นหลายปี เราเพียงจำได้เลาๆว่า เราเคยมาเที่ยวโตเกียวและเกียวโตกับแม่ แม้ว่าทริปนั้น จะเป็นทริปที่นานหลายวัน แต่อาจจะเป็นเพราะกาลเวลา หรืออะไรก็ตาม ทำให้ความรู้สึกที่ไปเดินนาริตะคืนเดียวเพื่อรอต่อเครื่องบิน มันกลายเป็นความทรงจำเกี่ยวกับญี่ปุ่น ที่ถูกหยิบออกมาทบทวนง่ายกว่า หลายปีผ่านไป เราก็ได้ไปเยือนญี่ปุ่นอีกครั้ง คราวนี้ เรากับฮอกไกโด ได้มาเจอกัน Bangkok - Hakodate กรุงเทพ - ฮาโกะดาเตะ Red-eye flight เป็นอะไรที่เราอยากหลีกเลี่ยงมากที่สุด ไม่แพ้เที่ยวบินที่ต้องตื่นไปสนามบินตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่ เที่ยวบินเช้าตรู่ ไม่ชอบตรงที่ต้องตื่นเช้ามืด แล้วต้องมาโบกแท็กซี่ตอนมืดๆ หรือต้องไปปลุกชาวบ้าน(พ่อ, พี่) ให้ตื่นเช้าด้วยเพื่อมาส่ง แต่สำหรับเที่ยวบินข้ามคืน ถึงจะดีตรงที่พอได้ลงเครื่องไปก็เที่ยวได้เต็มๆวันมากกว่า แต่มันก็ทำให้วันแรกในการเที่ยว จะเที่ยวแบบเพลียๆ แฮงก์ๆ เพราะการนอนหลับที่ไม่สบาย และอากาศในเครื่องที่ไม่สดชื่นเอาซะเลย ครั้งนี้เราใช้บริการของแอร์เกาหลี โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ KE654 ไปลงสนามบินอินชอน แล้วต่อด้วยเที่ยวบินที่... Continue Reading →

Australia 2009 (5)

Brisbane - Movie World จากตอนที่แล้ว เรือพาเรากลับมาจาก Moreton Island มาถึง Brisbane ในเวลาเที่ยงๆ จากนั้น บ่ายเราก็มาที่บริเวณ Gold Coast ตะลุยชอปปิ้ง และชมเมืองไปพร้อมๆกัน Gold Coast เป็นสวรรค์ของนักโต้คลื่น พอมาเห็นด้วยตา ถึงได้รู้ว่า ทำไม คลื่นแถวนี้ไม่รู้เป็นอะไร ใหญ่ สูง แรง จริงๆ แถวนี้เลยมีแต่ซิกแพค และบิกินี่ น่าดูชม คืนสุดท้ายพักที่ Courtyard Marriot Surfers Paradise ห้องก็เบเบ มาตรฐานๆ วิวก็โอ ไม่ได้โอ้วว้าวอะไรมาก เช้าแล้วออกเดินทางกันเลยดีกว่า มาถึงแล้ว ณ Movie World อะจึ๊ง ได้ตั๋วแย้ว เข้าไปกันเลยดีกว่า ที่นี่ไม่ค่อยใหญ่นัก เดินไม่นานก็ทั่วแล้ว แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังเล่นไปได้ไม่กี่อย่างเอง เราชอบ Theme Park... Continue Reading →

Australia 2009 (4)

Brisbane - Moreton Island - Tangalooma Resort เช้าเกือบสายวันนี้ เราก็ไปขึ้นเรือกันอีกครั้งในทริปนี้ ที่ใช้คำว่าขึ้น กับเรือที่นี่ ก็เพราะกริยามันขึ้นจริงๆนะ เรือสูงกว่าฝั่งตั้งเยอะ ^^ วันนี้เราจะออกเดินทางจาก Brisbane ไปที่เกาะ Moreton และจะใช้เวลาที่นั่นเป็นเวลาหนึ่งคืน Moreton Island มีรีสอร์ทแห่งหนึ่ง ชื่อว่า Tangalooma Wild Dolphin Resort เป็นรีสอร์ทโดดเดี่ยวที่มีกิจกรรมทางน้ำและทางบกให้เล่นมากมาย ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องถ่อมาเล่นถึงที่นี่ 555 มาถึงท่าเรือของทางรีสอร์ทแล้ว เรารู้เบอร์ห้องตั้งแต่อยู่ที่ท่าเรือ เพราะต้องเอาแท็กเบอร์ห้องไปผูกไว้กับกระเป๋าเดินทาง Porter เขาจะได้ไปส่งถูกห้องทันทีที่ถึงเกาะ รอเวลาขึ้นเรือสักพักหนึ่ง แล้วก็ทยอยกันขึ้นได้ กลุ่มเราจับจองชั้นบนสุด ที่มีที่นั่งดีกว่าชั้นอื่น ออกเดินทางกันเลย ท่ามกลางแดดออกผิดคำพยากรณ์เช่นนี้...ดีใจ ใกล้ถึงฝั่งแล้ว เห็นคนเล่น Parasailing แล้วต่อมอยากกระตุกทันที อยากเล่นอีกๆๆๆ ในที่สุดก็ไม่ได้เล่นเพราะไม่มีโอกาสง่ะ ลงจากเรือกัน แดดแรงจนต้องใส่แว่นกันแดด ผ้าคลุมตัว พนักงานเข้ามาต้อนรับ แล้วก็จะเป็นคนพาเราเดินชมนู่นชมนี่กัน ก่อนที่สุดท้ายจะพาเราไปที่ดึกที่พัก ตึกนอน ห้องก็งั้นๆแหละ... Continue Reading →

Australia 2009 (3)

Cairns - Kuranda Village การไปเที่ยวตามโปรแกรมทัวร์นั้น มักจะมีไฮไลท์สลับกับการเที่ยวแบบเนิบนาบ ไม่ต่างอะไรกับเพลง ถ้ามีแต่ท่อนฮุค เพลงนั้นก็คงจะเหนื่อยเกินที่จะฟัง ยิ่งถ้าเป็นเพลงที่มีความยาวมาก ก็ยิ่งเหนื่อย เมื่อวานไป The Great Barrier Reef ที่แสนรักกันไปแล้ว เช้าวันนี้ไปอะไรที่มัน เนิ้บๆ เชิ้บๆ กันดีกว่า ก่อนที่ตอนบ่าย จะต้องจับเครื่องบินในประเทศ เป็นครั้งสุดท้าย การเที่ยวไปบินไป ทำให้เสียพลังงานและความตื่นตัวโดยใช่เหตุ แต่ทริปนี้มันจำเป็นตรงที่ว่า แต่ละเมืองที่ไปนั้น มันไกลกันเหลือเกิน โทษฐานประเทศนี้มันแสนกว้างใหญ่ แล้วก็ดันจะไปหลายเมือง ก็เป็นเช่นนี้แล วันนี้เราจะไปที่ Kuranda Village กัน ซึ่งเป็นหมู่บ้านที่อยู่ในบริเวณป่าฝนซึ่งเป็นมรดกโลกของเมือง Cairns ก็เข้าไปดูความอุดมสมบูรณ์เสี้ยวหนึ่งของบริเวณสีเขียวสุดลูกหูลูกตา ที่เรามองเห็นจากบนเครื่องบินเมื่อวันก่อนอะนะ วันนี้ฝนตกทั้งวัน บางช่วงก็ตกอย่างหนักด้วย ก็ไม่อะไร พยากรณ์อากาศเป็นอย่างนั้น เป็นสิ่งที่ทำใจมาแล้ว วันนี้ไม่บรรยายอะไรมากนัก ดูรูปเลยดีกว่า ตื่นแต่เช้า ไปนั่งรถไฟสาย Kuranda เล่นๆ (จริงๆอยากนอนมากกว่า 555) รถไฟเขาก็ตกแต่งให้มันคลาสสิคๆดีอะ วิวก็ไม่มีอะไรนะ... Continue Reading →

Australia 2009 (2)

Cairns - The Great Barrier Reef หลังจากที่พักที่โรงแรม Star City Sydney ในคืนแรก ซึ่งห้องพักก็โอเค ไม่ได้มีอะไรประทับใจเป็นพิเศษ และตื่นเช้ามาไปที่ Bondi Beach อย่างที่แปะไว้ในไดก่อนหน้า ช่วงบ่าย เราก็ได้ฤกษ์ใช้บริการสายการบินจิงโจ้แดง Qantas บินตรงสู่ Cairns เมืองซึ่งอยู่ในรัฐ North Queensland ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปออสเตรเลีย บินจากซิดนีย์ขึ้นไปที่แคนส์ใช้เวลาประมาณสามชั่วโมงถึงจะถึง โอ้ว ช่างเป็นทวีปที่ใหญ่โตอะไรเช่นนี้ Cairns เป็นเมืองเล็กๆที่มีประชากรไม่ถึงหนึ่งล้าน เป็นเมืองสำหรับการตากอากาศ ของชาวญี่ปุ่นและยุโรป ที่หนีหนาวมาพึ่งอุ่นชื้น มีทรัพยากรทางธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์เป็นที่สุด ไม่ว่าจะทั้งบนบก หรือทั้งทางทะเล เขาว่ากันว่าคนไทยยังไม่ค่อยได้มานัก แต่เราก็เห็นกรุ๊ปคนไทยอยู่บ้างแหละ เราว่าคนไทยนี่ก็ไปทุกที่ล่ะนะ Cairns ต้อนรับเราทั้งแต่บนเครื่องบิน ด้วยภูมิประเทศที่เขียวชะอุ่มสุดตา ภูเขาเขียวไปตลอดทาง ป่าชายเลนที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด สะท้อนใจเมืองไทยอีกแล้ว...^^'' กว่าจะมาถึงที่ Cairns ก็เป็นเวลาเย็นย่ำแล้ว วันแรกใน Cairns จึงทำได้แต่เดินในเมือง และพักผ่อน (ซึ่งเป็นสิ่งทีต้องการมาก) เราพักค้างคืนที่เมือง... Continue Reading →

Australia 2009 (1)

To Sydney สนามบินสุวรรณภูมิในวันนี้ หนาแน่นคึกคักกว่าทุกวัน แม้ว่าจะเป็นวันที่สองในการปิดถนน อย่างไรก็มีประชาชนจำนวนมาก ไปเที่ยวต่างประเทศในช่วงสงกรานต์อยู่ดี และวันนี้ ก็สงสัยว่า เราคงไปด้วยความรู้สึกไม่ค่อยอยากออกประเทศไทยนัก เวลามองที่ Departure Schedule จึงอ่านชื่อกรุง เตหะราน เป็น เคหะราม ซะงั้น ^^'' แล้วตอนอ่านว่าเป็นเคหะราม ก็ยังเบลอไปหลายวินาที นึกว่ามีเครื่องบินบินไปเคหะรามจริงๆนะเนี่ย - -'' เที่ยวนี้ก็เป็นอีกครั้งที่บินด้วยสายการบิน "คุณคะ" เครื่องบินของ "คุณคะ" วันนี้ ค่อนข้างใหม่ เพราะว่ามีจอทุกที่นั่ง ต่างกับส่วนใหญ่ที่ได้เครื่องบินจอรวม แถมสีเพี้ยนๆอีกต่างหาก (จะบ่นทำไมเนี่ย ขึ้นเครื่องก็หลับตลอด เอิ๊ก) คุณคะ ใช้เวลาบิน 8 ชั่วโมงค่อน 9 ชั่วโมง ในการเดินทางจากกรุงเทพจนถึงปลายทางในวันนี้ เมื่อฟ้าสาง เราก็มาถึงกรุงซิดนีย์ Sydney นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราได้มาเยือนประเทศออสเตรเลีย แต่เป็นครั้งแรกที่เราได้มาเยือนกรุงซิดนีย์ คราวก่อนที่มา จำไม่ได้เลยว่า immigration ที่นี่เข้มงวดขนาดไหน แต่ก็น่าจะพอจะได้ว่าไม่มีปัญหาอะไร คราวนี้ ก็ไม่ได้มีปัญหา... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑