ขนมปังกระเทียมสดเนยแต๊ๆ Garlic Bread without Oven

วันไหนอยากขนมปังกระเทียมแบบไม่ต้องแต่งตัวออกไปไหน เราก็สามารถทำง่ายๆเองที่บ้านได้ โดยที่ไม่ต้องง้อเตาอบเลยสักนิด This garlic breads need no oven and you can cook it on the stove easily. องค์ประกอบ ขนมปังแผ่น เนยแท้ๆ ไม่เอามาการีน ไม่หอม กระเทียม เกลือ พาสเลย์สับ (มีก็ได้ไม่มีก็ได้) Ingredient Sliced bread Real butter Coarsely chopped/crushed garlic Pinch of salt Chopped parsley (optional) วิธีทำ 1. ตั้งกระทะไฟกลาง เอาขนมปังไปปิ้ง ถ้าไม่มีเครื่องปิ้ง ให้ปิ้งในกระทะก่อนหรือหลังทำเนยกระเทียมเสร็จแล้ว 2. พอกระทะร้อน เอาเนยลง ให้ละลายให้หมดและเดือดปุด เอากระเทียมลง คลุกเคล้าให้เข้ากัน 3. เทเนยกระเทียมลงในถ้วย... Continue Reading →

Pink India ภาค วัง วั้ง วัง จ้ะนายจ๋า

โดยสภาพภูมิประเทศของเมืองชัยปูร์ รัฐราชสถาน ซึ่งเป็นทะเลทรายธรรมดา ไม่ได้มีธรรมชาติอะไรน่ามองเป็นพิเศษ สิ่งที่เป็นที่เชิดชาชูตาในชัยปูร์ก็คือ เรื่องของปราสาท อย่างเราเราจะสงสัยว่า เวลาตั้งเมือง สร้างปราสาท ทำไมไม่ไปสร้างอยู่ในที่ๆมีอุดมสมบูรณ์กว่านี้ แต่ก็นั่นล่ะนะ สงสัยไปก็เท่านั้น มันตั้งกระหง่านอยู่อย่างนี้แล้ว Amber Palace เป็นปราสาทใหญ่แห่งหนึ่งใกล้เมืองชัยปูร์ เป็นทั้งปราสาทและป้อมปราการ อีกทั้งมีกำแพงที่ไต่ไปตามเนินเขา คล้ายคลึงกับกำแพงเมืองจีนด้วย ปราสาทนี้สร้างขึ้นด้วยหินอ่อนสีขาวและหินทรายสีแดง ในรัชสมัยของพระเจ้า Jai Singh ที่ 1 มีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบ Mughal และ Hindu ผสมผสานกัน ไม่รู้โชคดีหรือโชคร้าย ที่ตลอดทั้งทริป มีแต่คำว่า Sunny จริงๆก็เป็นโชคดีของคนชอบถ่ายรูป เพราะรูปออกมาสีสวยมันสาแก่ใจดี แต่แดดมันก็เปรี้ยงๆๆเป็นเสียงฟ้าฟาดเหลือเกิน ทุกครั้งที่เดินกระทบแดด ดูยิ่งใหญ่ และแห้งแล้งในคราวเดียวกัน มีให้ขี่ช้างทัวร์รอบๆปราสาทด้วยนะ แต่คณะลูกเป็ดยังไม่อยากเกรียม ก็เลยเซย์โนกัน จากรถบัส เราต้องต่อรถจี๊ปแบบนี้เข้าไปอีก ถึงจะถึงทางเข้าปราสาทจริงๆ หรือใครอยากจะเดินเข้าไปเองเขาก็ไม่ห้าม ใกล้เข้าไปอีกหน่อย เข้ามาตามถนนเล็กๆอย่างนี้ ตามคุณไกด์เข้ามาเลยนะนายจ๋า มีแผงขายของเฉพาะตรงใกล้ๆทางเข้าเท่านั้น และตรงใกล้ๆทางเข้านี่ พวกเดินขายของจะเข้ามาได้ เวลาหยุดรอลูกเป็ดร่วมทัวร์นี่ ยิ่งหยุดนาน... Continue Reading →

Pink India ภาค กิจกรรม จ้ะนายจ๋า

กิจกรรมแรก ไม่พ้นการเข้าชมสถานที่ทางศาสนา แทบทุกที่ในโลก จะมีสถานที่ทางศาสนาที่ให้เราเข้าไปพบเจอ เมืองไทยลาวพม่ามีวัด เมืองฝรั่งก็มีโบสถ์ เมืองแขกมีสุเหร่า เมืองจีนญี่ปุ่นก็มีศาลเจ้า แล้วอินเดีย เจ้าแห่งหลากลัทธิการค้นหาความสุข หรือการหลุดพ้น ก็ย่อมมีสถานที่ทางศาสนาอย่างที่ไม่ต้องสงสัย แต่ต้องบอกว่า ด้วยความที่เวลาน้อยและไม่มีเวลาเตรียมตัวก่อนออกเดินทาง เราแทบไม่มีความรู้เกี่ยวกับวัดต่างๆที่จะไปเลย อีกทั้งใช้เวลาไม่มากไม่มายในแต่ละที่ สิ่งที่บรรยาย ก็คงเป็นแค่เรื่องพบเห็น โดยที่ไม่มีข้อมูลความรู้เป็นหลัก แถมไม่ค่อยอินด้วย อาจจะเพราะรู้สึกห่างไกลกับศาสนาแบบนี้ ความสนใจเลยออกเป็นดูผู้คนเขาทำอะไร แล้วก็หามุมถ่ายรูปเป็นหลัก แถวนี้อย่างที่เกริ่นไปว่า มีกลิ่นอายธิเบตหน่อยๆ เพราะฉะนั้น จะมีวัดแนวธิเบต ก็ไม่แปลกอะไร เณรน้อย นกบิน (บรรยายรูปได้เซ็นกว่านี้อีกไหม?) เรามีไปวัดฮินดูอยู่สองที่ ที่แรก เป็นวัดที่อยู่ในป่าสน ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อบูชาเทพ Hadimba Devi มีชื่อว่า Dhungri Temple หรือ Hadimba Temple สร้างขึ้นตั้งแต่ในศตวรรษที่ 16 สร้างอยู่กลางป่าต้นสนที่สูงชะลูดอย่างนี้ ส่วนที่เป็นศาล เขาจะทำช่องเจาะเล็กๆเอาไว้ ให้เรามุดเข้าไปกราบไหว้ บางทีก็ไม่ได้ให้มุด แต่ให้กราบไหว้อยู่ข้างนอก แล้วมองเห็นเทพจากช่องเล็กๆที่เจาะเอาไว้แทน วัดฮินดูที่สองที่ไปก็คือวัด Vashisht Temple... Continue Reading →

Pink India ภาค อินเดียสไตล์ จ้ะนายจ๋า

เวลาไปยุโรป เรามักจะสนใจว่า โอ๊ย บ้านเมือง สะอาดสวยงามดีจริง แต่เรามักจะไม่ค่อยสนใจคนที่นั่นนะ (นอกจากเรื่องหน้าตาดี) ไม่เหมือนกับมาอินเดีย นอกจากบ้านเมืองที่น่าเม้าแล้ว คนก็ยังน่าเม้าอีกต่างหาก 555 เราว่าชาติที่มีคาแรกเตอร์แรงๆเนี่ย ก็คือจีนกับอินเดีย หยิบคนจากสองชาตินี้ไปอยู่ที่ไหน เขาก็จะติดความเป็นเอกลักษณ์ของชาติเขาไปด้วย ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่ไม่ได้สร้างด้วยอย่างใดอย่างหนึ่ง บอกไม่ถูกเหมือนกัน บางคน ได้ยินคำว่าคนจีน หรือคนอินเดีย ก็ร้องว้ายแล้ว (ด้วยสาเหตุคนละอันกัน) แต่สำหรับเรา บอกได้แค่ว่า คาแรกเตอร์คนชาติเหล่านี้นี่ มันจริงๆ การลุยเมืองอินตะระเดีย โดยเฉพาะต่างจังหวัด จะว่าเป็นความทรมานอย่างหนึ่งก็เป็นได้ ในขณะเดียวกัน จะเป็นความมันของชีวิต ก็เป็นได้อีก ความสนุกสนาน มันก็ไม่ได้มาจากความสบายเนื้อสบายตัวอย่างเดียวใช่มะ มานาลี เป็นเมืองต่างจังหวัด ขึ้นไปทางด้านเทือกเขาหิมาลัย ในหลายๆจุดของเมือง กลายเป็นไซต์ก่อสร้าง ถนนหลายๆส่วนก็อุทิศให้กับอุปกรณ์และวัสดุก่อสร้างต่างๆนานา เป็นเมืองที่ขยายตัวไปตามหน้าผาและความยาวของหุบเขา ถนนในเมืองนี้จะเป็นถนนขนาดเล็ก อย่างที่เคยบอกเมื่อหน้าที่แล้วๆว่า เมืองนี้ไม่เหมาะกับการมีรถบัสขนาดใหญ่วิ่งไปไหนมาไหน พาหนะคู่ใจของเมืองนี้ เลยกลายเป็นเจ้า toyota innova แทน และเป็นเมืองที่รถมีแต่สีขาวกับสีตะกั่ว ยกเว้นรถโรงเรียนและตุ๊กตุ๊ก ถนนที่โดยมากจะกว้างไม่เกินประมาณนี้ อย่างแย่ก็เดินรถได้ทีละคัน สวนกันไม่ได้ แต่เห็นโล่งๆอย่างในรูปแบบนี้... Continue Reading →

Pink India ภาค ที่พักที่กิน จ้ะนายจ๋า

ภาคสั้นๆก่อนที่จะไปภาคต่อไปก็คือ เรื่องของที่พักและที่กิน ด้วยความที่ทัวร์คุณนายนิดนึง โรงแรมที่ได้ก็เลยเป็นโรงแรมระดับที่โอเค การมาอินเดียมาได้ใน budget ที่หลากหลาย เช่นเดียวกับที่อื่นๆ การนอนโรงแรมดีๆก็มีข้อดีของมันหลายอย่าง ข้อหนึ่ง อินเดียเป็นประเทศที่เที่ยวแล้วเหนื่อย ฝุ่นเยอะ ถ้าได้โรงแรมที่โอเค นอนสบาย มันจะดีกับการชาร์จแบตตัวเอง เพื่อไปสู้รบปรบมือกับภูมิอากาศ ฝุ่น วัว และคนอินเดีย ในวันต่อไป ข้อสอง อินเดียเป็นประเทศที่ไฟไม่พอใช้สำหรับคนทั้งประเทศ การที่จะเจอสภาพไฟดับห้าหกชั่วโมงต่อวัน จึงเป็นชีวิตปรกติของคนที่นี่ ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมบ้านเมืองตอนกลางคืนมันถึงได้มืดมน ร้านรวงทำไมถึงไม่เปิดไฟในตอนกลางวัน อะไรงี้ คือไฟมันไม่พอน่ะ ถ้าเราพักโรงแรมโลคอลทั่วไป อาจจะต้องเจอปัญหาแบบนี้บ้าง สติและตับอาจจะแตกได้ เมื่อคุณเข้าโรงแรมมาเหนื่อยๆแล้วพบว่า ไฟดับ แอร์เปิดไม่ได้ ข้อสาม โรงแรมระดับบน จะมีแขกยามตัวโตๆ ยืนเฝ้าเป็นยักษ์วัดแจ้งอยู่หน้าโรงแรม ทำให้เกิดความเชื่อมั่นว่า โรงแรมที่เราอยู่จะเป็นโรงแรมที่สงบสุขปลอดภัยพอตัว กระนั้น มันก็เป็นแค่ความเชื่ออะนะ ไปที่ไหนก็ต้องระวังทรัพย์สินส่วนตัวให้มากที่สุดทั้งนั้นแหละ คืนแรกที่ได้นอนแค่สองชั่วโมง นอนที่โรงแรมฮิลตันในเดลี โรงแรมสวยมาก นอนสบายสุดๆ แต่เจ้ากรรมดันนอนได้แค่สองชั่วโมง ก็ต้องถ่อไปสนามบินอีกแล้ว คืนสองและสาม ที่มานาลี ได้นอนโรงแรมที่ทัวร์โฆษณาว่า ดีที่สุดแห่งหนึ่งในมานาลี Holiday Inn... Continue Reading →

Pink India ภาค on the way จ้ะนายจ๋า

ทริปนี้ ก็เป็นอีกทริปหนึ่งที่คิดว่า คงจะบรรยายได้ดีที่สุดในแบบ random thought แทนที่จะเป็นการเล่าสถานการณ์ไปตามลำดับ วันนี้ขอว่าด้วยการเดินทาง และสิ่งที่พบเจอข้างทางกันก่อนก็แล้วกัน : -) การเดินทางเราเริ่มต้นที่ TG315 เวลาสองทุ่ม ไปถึงเดลีตอนเที่ยงคืน หลังจากเวิ่นเว้อตามประสาเรื่องราวในสนามบินเสร็จก็ออกมาเพื่อไปโรงแรมที่พัก และต้องตื่นตีสามครึ่ง เพื่อเดินทางไปที่สนามบินภายในประเทศ จับให้ทันไฟลท์เช้า สายการบิน Kingfisher เป็นสายการบินในประเทศ ซึ่งเป็นลำใบพัดเล็กๆอย่างนี้แหละ ทำให้นึกไปถึงตอนไปหลวงพระบาง ก็ลำเล็กๆน่ารักอย่างนี้เหมือนกัน จริงๆลำเล็กมีข้อเสียแค่ตรงที่มัน sensitive กับลมกับอะไรมากกว่า และการลงก็ไม่เรียบง่ายเท่าลำใหญ่ การเซไปเซมาหลังแลนดิ้ง จะเป็นเรื่องปรกติ เมืองมานาลี เป็นเมืองที่ถนนหนทางไม่เหมาะกับการใช้รถบัสทัวร์ใหญ่อย่างแรง ทั้งเรื่องขนาดความกว้างของถนน ความเกะกะของสิ่งต่างๆบนถนน รถที่ดีที่สุดของเมืองนี้คือ Toyota Innova ช่วงล่างเริ่ดมาก และข้างหลังก็กว้างขวางดี แต่คงเพราะมันไม่ค่อยสวยและราคาสูงในเมืองไทย เลยไม่ค่อยเห็นใครใช้ เมื่อไหร่จะเห็นรถโตโยต้าที่ราคาไม่สูงที่มันดูดีด้วยไม่รู้นะ ถ้าจินตนาการว่า ประเทศอินเดียมีรูปร่างคล้ายรูปหัวใจ ที่หัวด้านบนมันแหว่งไปข้างนึง เดลลีจะอยู่ตรงด้านล่างของหัวข้างที่ยังอยู่ ถัดขึ้นไปโดยเครื่องบินประมาณ 1 ชั่วโมงก็คือ มานาลี ถ้าเลยขึ้นไปอีกก็จะเป็น เลห์ ลาดัก แล้ว ตัวเมืองมานาลีนี้... Continue Reading →

ภูกระดึง ดึ๋งดั๋ง นั่งยาว หนาวหน้า ขาตึง ตรึงใจ Phu Kra Dueng 2009 (5)

เรามีนัดกับหมอกในตอนเช้า ในวันที่เราต้องลาภูกระดึงไปดำเนินชีวิตข้างล่างต่อ ถึงจะตื่นสายเกินเวลาพระอาทิตย์จ๊ะเอ๋ไปหน่อย แต่หมอกก็ยังอ้อยอิ่งกางตัวจางๆ ให้เราเห็นรอบๆบริเวณที่พัก เด็กหญิงสีฟ้ากับป่าหมอก แสงสีทอง กับหมอกชื้นนิดๆ สดชื่น สดชื่น ก่อนจะเก็บของ แล้วเช็คเอาท์ เราก็เดินไปที่จุดหมายสุดท้าย นั่นก็คือ ลานพระพุทธเมตตา (มีชื่อเป็นทางการว่า ลานพระศรีนครินทร์) ซึ่งเป็นจุดที่ไม่ไกลจากบริเวณที่พักนัก จุดที่เกือบลืมเล่าก็คือ เราเอารองเท้าไปสองคู่ ถ้าใครสังเกตรูปที่ผ่านมาดู ขาขึ้นภูจะใช้รองเท้าผ้าใบเต็มรูปแบบ ตอนเดินบนภูจะใช้อีกคู่ ทีนี้ วันนี้เป็นวันเดินลงภู เราจึงใส่รองเท้าวันแรกตั้งแต่เช้า แล้วแพ็คอีกคู่ใส่กระเป๋าเรียบร้อย ปรากฏว่า พอเดินปุ๊บ มันมีเสียงแต้บๆๆ ที่พื้นรองเท้าทั้งสองข้าง พอยกเท้าขึ้นมาดู โห พื้นรองเท้ามันเยิบยาบเกือบครึ่ง ทั้งสองข้างเลย แต่ก็ยังไม่แคร์สื่อ เดินผ่านศูนย์บริการ ผ่านหน้าเจ้าหน้าที่สองคนไป กะว่าคงยังใช้ลงภูได้อยู่ดี เดินไปสักสามสิบเมตร พื้นรองเท้าซินเดอเรลลาข้างขวา หลุดออกมาเป็นแผ่นปลาหมึกปิ้ง ต่อหน้าต่อหน้าเจ้าหน้าที่ทั้งสอง ด้วยนิสัยแมวๆของเรา เวลาเขินแมวจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เราเลยว่าจะทิ้งปลาหมึกปิ้งไว้ตรงนี้แหละ แล้วก็ทู้ซี้เดินไปที่ลานต่อ แต่พี่หมีก็ทนไม่ได้ เดินกลับไปหยิบปลาหมึกปิ้งไปทิ้งถังขยะหน้าเจ้าหน้าที่ แต่โดยดี พอกลับมาจากลานพระพุทธเมตตา ก็เลยต้องรื้อกระเป๋าออกมาใหม่ แล้วก็ใส่คู่ใหม่คู่ใจบนภู เป็นรองเท้าที่ไม่คิดว่า มันจะทนอะไรแบบเวอร์ๆนัก... Continue Reading →

ภูกระดึง ดึ๋งดั๋ง นั่งยาว หนาวหน้า ขาตึง ตรึงใจ Phu Kra Dueng 2009 (4)

การเดินทาง ให้คำตอบเราในหลายๆสิ่ง อีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญ ที่ทำให้เราได้เรียนรู้ในการเดินทางหลายๆครั้ง ก็คือข้อจำกัดของตัวเราเอง เราได้เรียนรู้ด้วยตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ และย้ำเข้าไปอีกจากการมาภูกระดึงครั้งนี้ ว่า "ข้อจำกัด" ที่คนเรามีนั้น ส่วนใหญ่มักเป็นกรอบหรือเส้นที่เราขีดไว้เอง ส่วน"ข้อจำกัด"ที่มันเป็น "ข้อจำกัด"จริงๆ มันก็ไม่ใช่น้อย แต่กลับมีผลกับชีวิตเราน้อยกว่า ข้อจำกัด ที่เราขีดขึ้นมาเอง เยอะเลย "ข้อจำกัด" แบบแรกนั้น หลายๆครั้งมันก็ขีดขึ้นด้วย "เหตุผล" ที่เราสร้างขึ้น มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่หาเหตุผลได้เก่งมาก แต่เราก็เห็นในชีวิตประจำวัน ไม่เว้นแม้แต่ตัวเราเอง ว่าบางครั้งเราก็ใช้ "เหตุผล" มาอธิบาย "ข้อจำกัด" เพียงเพื่อปัดให้บางสิ่งมันพ้นๆไปจากตัว หรือเพื่อป้องกันภาพ ตัวตนของตัวเอง เท่านั้น หลายๆอย่างในชีวิต เราไม่รู้หรอกว่าเราทำได้หรือไม่ได้ จนกว่าจะได้ลองทำ หลายๆอย่างนั้น เมื่อเราเริ่มลงมือทำ ณ ขณะนั้น เราก็จะได้เริ่มรู้ว่า มันไม่ใช่เราที่ทำอยู่คนเดียว ยังมีคนไม่รู้กี่คนอีกทั่วโลก ที่กำลังทำสิ่งเดียวกับเราอยู่ บางคน ทำให้เราหันกลับมาสงสัยในข้อจำกัดที่เราว่าเราเคยมี ฉับพลัน "ข้อจำกัด"นั้น ก็สลายเปลือกเหลือเป็นเพียง"ข้ออ้าง" เท่านั้น ยกตัวอย่างในทริปภูกระดึง ตั้งแต่ตอนขึ้นภู เราไม่นึกว่า เราจะเห็นผู้ชาย... Continue Reading →

ภูกระดึง ดึ๋งดั๋ง นั่งยาว หนาวหน้า ขาตึง ตรึงใจ Phu Kra Dueng 2009 (3)

ผ่านไปแล้วอีกวัน เริ่มวันใหม่แบบแสงอาทิตย์เข้าตาแล้วค่อยตื่น แต่ก็ยังนับว่า เช้ากว่าปรกติที่ตื่นในเมืองหลวงอยู่มากทีเดียว : -) เมื่อคืนขำที่ทำตัวเองนอนไม่หลับเกือบตลอดคืน คือยาคลายกล้ามเนื้อของเรามันเป็นสูตรเย็น แล้วเมื่อวานทาทั่วขา และทาอย่างหนัก ทำให้อากาศที่เย็นในตอนกลางคืน มันเย็นมากขึ้นไปอีกสำหรับขาสองขา คือ ผ้าห่มที่พักน่ะ โอแล้ว แต่มันดันเย็นยะเยือกจากข้างในเนี่ยสิ T-T เล่นเอากระยุกกระยิกทั้งคืน กว่าจะหลับได้ ไก่ก็เกือบขันแล้ว - -'' โจ๊กวันนี้ โอวัลติน ปาท่องโก๋ ในแบบดั้งเดิม เช้านี้ กวางไม่เปิดเผยชื่อมาเยือนถึงหน้าบ้านพัก ก็เลยต้องหาอะไรให้มันกินเอา จริงๆอะไรมันก็กินหมดแหละ โดนสปอยล์ตั้งแต่เล็กแล้ว ดูท่า พอนึกออกว่าจะให้กินอะไร ก็วิ่งเข้าไปหยิบสคอนสองชิ้นที่ยังเหลือมาให้มัน นี่จะเก็บไว้ทานแกล้มชาเอิร์ลเกรย์ตอนเช้ามืดต่อนะเนี่ย >_< แกะก่อนนะ รอแป๊บ แพ็กมาอย่างดี สคอนสองชิ้นหายวับราวกับโยนทิ้ง แล้วมันก็ไป.......... ปะ...ลูกเป็ดออกเดินกันดีกว่า มาดูแผนที่กันอีกครั้งหนึ่ง (คลิกเพื่อดูภาพใหญ่ เหมือนเดิม) วันนี้เป็นวันเดินป่า เราจะเดินเข้าไปในป่าเพื่อหาน้ำตกหน้าแล้งกัน จริงๆแล้วภูกระดึงยังมีส่วนที่เป็นป่าปิด ที่เห็นเป็นเขียวๆนั่นแหละ ซึ่งพื้นที่กว้างขวางกว่าตรงที่ให้เดินซะอีก แต่ว่าต้องให้เจ้าหน้าที่พาไป ไม่สามารถเข้าไปเองได้ และเราก็ไม่ได้มีเวลามากพอ ส่วนน้ำตกที่เราไปก็คือเส้นทางสีดำ ที่เดินเป็นวงทางด้านซ้ายมือของศูนย์บริการ... Continue Reading →

ภูกระดึง ดึ๋งดั๋ง นั่งยาว หนาวหน้า ขาตึง ตรึงใจ Phu Kra Dueng 2009 (2)

การที่เมื่อคืนได้ชาร์จแบตตัวเองตั้งแต่ทุ่มนึง จึงทำให้การตื่นตั้งแต่ตีสี่ครึ่งในวันนี้ ไม่ใช่เรื่องเหลือบ่ากว่าแรง อาการที่ตามมาจากเมื่อวาน นั่นก็คือ อาการขาแข็ง แต่ ก็ไม่เท่าไหร่ ยังเดินได้อยู่ อ้อ เมื่อวานตอนขึ้นเขา เราใช้ knee supporter ด้วย ก่อนนอนก็นวดขาไปนิดหน่อยให้กล้ามเนื้อคลายตัว ไม่รู้ช่วยหรือเปล่า แต่เราว่า ก็ไม่เสียหายอะไรนิ เป็นครั้งแรกที่เราไปพักที่พักอุทยานแห่งชาติ ก็เลยได้รู้ว่า ที่เราไปอยู่ปฏิบัติธรรม กับการมาที่พักอุทยานนี่ สภาพความเป็นอยู่ก็ไม่ได้ต่างกันเลย ที่พักอุทยานไม่ได้มีความสบายอะไรนัก มีไปตามความจำเป็น ไฟฟ้าก็จำกัดการใช้งาน การไปพักปฏิบัติธรรม จึงเป็นอะไรที่ธรรมดามากขึ้นไปอีก สำหรับเรา เผลอๆบางที่สบายกว่าที่พักอุทยานด้วย แม้ว่าเราจะเที่ยวหลายหลากสไตล์มาก สบ๊ายสบายไปจนถึงเดินเหงื่อแตกก็ได้ แต่เราก็บอกไม่ได้เต็มปากเหมือนกันว่า เราเที่ยวได้ทุกสภาวะ แบบไหนก็ได้ อย่างกางเตนท์นี่ เราก็ไม่เอา ให้มาป่าหน้าฝน เราก็ไม่อยาก เพราะว่ามันมีทากดูดเลือด แมลงเยอะ ด้วยความที่แพ้และไม่ชอบแมลงเป็นทุนเดิม เรียกว่า เป็นคนชอบเที่ยวหลายๆแบบ แต่ถ้าต้องไม่สบาย ต้องลำบากหน่อย ก็เอาเท่าที่จำเป็นก็พอ เพราะเราก็ไม่ใช่คนลุยอะไรนักหนา แล้วก็ไม่ใช่คนเที่ยวแบบต้องรัดเข็มขัดด้วย เหตุของการตื่นตีสี่ครึ่งในวันนี้ ก็เพราะว่าวันนี้เราจะไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกัน ซึ่งต้องใช้เวลาเดินไปผานกแอ่น เป็นระยะทางราวๆ 2... Continue Reading →

ภูกระดึง ดึ๋งดั๋ง นั่งยาว หนาวหน้า ขาตึง ตรึงใจ Phu Kra Dueng 2009 (1)

ไอเดียทริปนี้เกิดขึ้นโดยพี่หมี ที่ต้องการไปเที่ยวในที่ๆอีกหน่อยจะหิ้วสังขารถ่อไปไม่ไหว ภูกระดึงก็เป็นที่หนึ่งที่ควรจะไปเก็บ แม้ว่าจะมีเด็กๆหรือคนแก่ๆไป แต่เราก็ไม่อยากจะไปครั้งแรกตอนแก่(กว่านี้)แล้วอะ อิอิ ไปคันนี้แหละ บขส 999 VIP 24ที่นั่ง สะอาด สบาย มีขนมและน้ำดื่มแจกอีก คุ้มค่าเที่ยวละ 640 บาท จริงๆ  ล้อหมุนสี่ทุ่ม พอตีหนึ่งก็อยู่แถวโคราช มีอาหารรอบดึกให้หม่ำ ตีสี่ครึ่ง รถบขส.ก็โยนเราลงที่ผานกเค้า (โดยที่จริงๆไปสุดสายที่เชียงคาน) โชคดีที่เตรียมตัวก่อนลง ไม่งั้นฉุกละหุกมากแน่ๆ เพราะข้าวของที่เอาขึ้นมาบนรถด้วยค่อนข้างพะรุงพะรังเลยทีเดียว และรถก็จอดแป๊บเดียวจริงๆ โชคดีที่หนุ่มๆคนอื่นหลับได้บนรถทัวร์ แต่เรานอนไม่หลับตามเคย ขนาดว่าหลับง่ายกว่าเมื่อก่อนเยอะแล้วนะนี่ เราลงกันที่หน้าร้าน เลิศลักษณ์ ซึ่งอยู่ตรงข้าม ร้านเจ๊กิม อันโด่งดัง จริงๆนี่คือฝั่งขาไป และเจ๊กิมอยู่ฝั่งขากลับ แต่สองร้านนี้เป็นเอเย่นต์รถทัวร์คนละเจ้า เลิศลักษณ์เป็นเอเย่นต์รถบขส 999 แต่เจ๊กิมเป็นเอเย่นต์รถแอร์เมืองเลย ซึ่งถ้าดูร้านแล้ว ร้านเจ๊กิมน่านั่งกว่า ทั้งอาหารและปลั๊กไฟชาร์ตแบต แต่แอร์เมืองเลย เท่าที่ค้นข้อมูล สภาพรถจะแย่กว่ามาก นั่งเวิ่นเว้อกินข้าวกินปลากันที่ร้านเลิศลักษณ์ รอเวลาหกโมงกว่าๆค่อยข้ามไปหารถสองแถวที่ร้านเจ๊กิม ที่ถ้ามีคนอื่นไปด้วย นั่งเต็มคันจะตกคนละ 25 บาท ถ้ามีแค่สี่คน... Continue Reading →

หลวงพระบาง ภาคที่พักที่กิน Luang Pra Bang in 2009 (3)

ที่พัก หลังจากเราจองตั๋วเครื่องบินได้แล้ว เราใช้เวลาเป็นวันๆในการเลือกที่พักที่หลวงพระบาง จริงๆแล้ว ส่วนที่เดินเที่ยวในหลวงพระบาง ไม่ได้กว้างมากนัก (แต่เอาเข้าจริงๆก็เดินเดินเดินเมื่อยทุกวันอะนะ) แต่อย่างไรก็ตาม เราก็เลือกทำเลส่วนที่อยู่ตรงศูนย์กลางมากที่สุด ที่พักในหลวงพระบางมีมากมายมหาศาล จริงๆก็เยอะพอที่จะ walk-in ได้เลย แต่ด้วยความที่เราชอบวางแผนแน่นอน อยากเมคชัวร์ว่าตัวเองมีที่พักแน่นอน จึงต้องหาไปก่อน ในที่สุดเราก็เลือกได้ที่ วิลล่า ลาวเดิม Villa Laodeum ซึ่งนับว่า อยู่ศูนย์กลางเมืองมากที่สุดที่หนึ่ง อยู่ซอยข้างพิพิธภัณฑ์หลวงพระบางเลย ฉะนั้น จะเป็นทำเลที่สะดวกมาก (อยู่ต้นตลาดมืด และพิพิธภัณฑ์ พระธาตุภูสี) อีกทั้งเข้ามาในซอยหน่อย ทำให้เงียบสงบในเวลากลางคืน และราคาไม่น่าเกลียด หน้า high อยู่ที่พันต้นๆ เทียบกับคุณภาพและทำเลก็โอเคมากมาย มีเว็บไซต์ด้วยนะ ลอง Google หาดู สามารถอีเมลไปจองห้องได้เลย เข้ามาถึง รีเซปชั่น แล้วก็ประตูห้องเลย ตอนแรกเราขัดใจ ที่ห้องได้อยู่ชั้นหนึ่ง ข้างรีเซปชั่นเลย รู้สึกไม่ค่อยเป็นส่วนตัวไงไม่รู้ แต่อยู่ไปอยู่มา ก็เออ คิดไม่ผิดที่เลือกมาอยู่ที่นี่จริงๆนะ แล้วดีด้วยที่ไม่ต้องลากกระเป๋าขึ้นข้างบน สบาย ความสุขหลังจากกลับมาจากเที่ยวเหนื่อยๆของเราอีกอย่างคือ การที่ได้อาบน้ำให้ตัวสะอาดๆ... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑